Pierwsze uniwersytety

old university

Pierwszy europejski uniwersytet znajdował się w Bolonii. Była to gildia dorosłych uczniów, którzy chcieli zdobyć dodatkową wiedzę. Studenci sami wybierali sobie rektora, zapraszali profesorów, określali warunki pracy i płacili za swoją pracę.

Drugi najważniejszy uniwersytet został założony w Paryżu. Tutejsi studenci byli młodsi, mieszkali w kolegiach i studiowali teologię. Musieli porozumiewać się po łacinie. Utrudniało im to rozmowę, a tym samym żartowanie czy dzielenie się niemoralnymi myślami. Podczas uroczystości uczniowie zbierali się razem, słuchali przypowieści i czytali modlitwy. Z powodu ciągłego zimna musieli nosić grube, wełniane szaty. Jest to obecnie rozpoznawalny element stroju akademickiego. Typowy dzień studenta zaczynał się około piątej rano, a najlepiej było się spieszyć – najważniejsze wykłady, prowadzone przez szanownych profesorów, odbywały się właśnie rano. Pozostałe zajęcia często odbywały się w nieformalnych miejscach, takich jak puby i tawerny.

Pierwsze zasady na uniwersytetach

Porządek w ówczesnych placówkach oświatowych był niezwykle surowy. Na południowych uniwersytetach profesor mógł zostać ukarany za spóźnienie się na zajęcia, za odmowę wyjaśnienia materiału, a nawet za małą liczbę studentów. A w północnych studenci mieli zakaz spania poza uczelnią, uprawiania hazardu i posiadania zwierząt domowych. To prawda, ale to w żaden sposób nie powstrzymywało uczniów przed łamaniem zasad. Lubili pić, imprezować, a nawet wywoływać zamieszki. Często uchodziło im to na sucho, ponieważ uniwersytety znajdowały się pod ochroną kościoła, a więc i samego papieża.

Każdy uczeń musiał opanować dwa podstawowe zestawy przedmiotów. Pierwszy z nich, trivium, obejmował logikę, retorykę i gramatykę. Przedmioty te pomagały w formułowaniu myśli, poprawnym ich wyrażaniu oraz wyrażaniu ich za pomocą symboli. Od trivium przechodziło się do quadrivium: arytmetyki, astronomii, geometrii i muzyki. Ci, którzy pomyślnie opanowali wszystkie siedem przedmiotów, otrzymywali tytuł licencjata i mogli ostatecznie wybrać jeden z trzech zawodów: teologa, prawnika lub lekarza. Inne zawody były uważane za gorsze. Jeśli chciałeś malować, musiałeś znaleźć odpowiednią gildię i mistrza.

Wykształceni absolwenci

Szybko stało się jasne, że wykształceni absolwenci potrafią myśleć i mówić inteligentnie, a także są lepiej zorientowani w sprawach władzy. Następnie miasta europejskie zaczęły walczyć o prawo do zakładania własnych uniwersytetów. Aby to uzyskać, posunęli się do najróżniejszych sztuczek: dawali drogie prezenty, organizowali wystawne kolacje, przekupywali papieża, od którego wymagana była zgoda.

Do końca XIII wieku w Europie istniało około 40 uniwersytetów. Pod koniec XV wieku było ich już około 80. W miarę upływu czasu wszystkie nowe instytucje zaczęły oferować wyższe wykształcenie. Pojawiły się nowe dyscypliny i nowe sposoby patrzenia na świat – na przykład humanizm.

Minie jeszcze wiele czasu i wiele zmian, zanim uniwersytet stanie się tym, czym jest teraz. Kazania z ambony zamienią się w wykłady, debaty w egzaminy i seminaria naukowe, a eksperymenty z publicznymi autopsjami studentów medycyny ustąpią miejsca obchodom lekarskim. Ale średniowieczny uniwersytet dał nam coś więcej niż poszczególne zjawiska czy formaty uczenia się. Położyła ona fundamenty i sformułowała samą strukturę życia uniwersyteckiego.

Ostatnie wpisy

Jak uczyli się i żyli studenci średniowiecznych uniwersytetów?

Jak uczyli się i żyli studenci średniowiecznych uniwersytetów?

Bolonia, na przykład, miała około 500 do 1500 studentów w XIII wieku, jest to dużo jak na współczesne małe miasto,

Pierwsze uniwersytety

Pierwsze uniwersytety

Pierwszy europejski uniwersytet znajdował się w Bolonii. Była to gildia dorosłych uczniów, którzy chcieli zdobyć dodatkową wiedzę. Studenci sami wybierali

Energia wodorowa w UE

Energia wodorowa w UE

Temat energii wodorowej nie pojawił się ani dziś, ani wczoraj. Po raz pierwszy tak duży wzrost zainteresowania nią nastąpił w

Problemy związane z energią wytwarzaną z wodoru.

Problemy związane z energią wytwarzaną z wodoru.

Ostatnio coraz więcej mówi się o energii wodorowej lub gospodarce wodorowej. O wykorzystaniu wodoru jako głównego nośnika energii dla różnych

Podziel się tym wpisem ze swoimi znajomymi

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on pinterest
Share on email

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *